Opublikowano 13.05.2018 na ten temat Polski from Guest

Adam Mickiewicz
Reduta Ordona (fragment)

[...] Gdzież ręczna broń? – Ach, dzisiaj pracowała więcej
Niż na wszystkich przeglądach za władzy książęcej;
Zgadłem, dlaczego milczy, – bo nieraz widziałem
Garstkę naszych walczącą z Moskali nawałem.
Gdy godzinę wołano dwa słowa: pal, nabij;
Gdy oddechy dym tłumi, trud ramiona słabi;
A wciąż grzmi rozkaz wodzów, wre żołnierza czynność;
Na koniec bez rozkazu pełni swą powinność,
Na koniec bez rozwagi, bez czucia, pamięci,
Żołnierz jako młyn palny nabija, – grzmi, – kręci
Broń od oka do nogi, od nogi na oko:
Aż ręka w ładownicy długo i głęboko
Szukała, nie znalazła – i żołnierz pobladnął,
Nie znalazłszy ładunku, już bronią nie władnął;
I uczuł, że go pali strzelba rozogniona;
Upuścił ją i upadł; – nim dobiją, skona. [...]

Na podstawie podanego fragmentu scharakteryzuj polskiego żołnierza.
Wpisz w każdą lukę odpowiednie słowo.

Opis polskiego żołnierza rozpoczyna pytanie
1___________________
, wskazujące na rodzaj broni, której powstańcy używali przeciw przeważającym siłom
2___________________
. Polski żołnierz aż do utraty sił wykonuje rozkazy
3___________________
, wreszcie walczy sam, bez
4___________________
. Choć słabo uzbrojony, bije się do ostatniego
5___________________
. Kiedy jego broń będzie już nieprzydatna, on nie podda się, ale
6___________________
na polu bitwy. Nagromadzone w opisie krótkie
7___________________
i
8___________________
zdań podkreślają
9___________________
opisywanych zdarzeń i determinację obrońców.